کم آبی بدن می تواند منجر به مشکلات پوستی زیادی شود. اگر پوست شما بیش از حد کم آب باشد، می تواند زبر شود و باعث ایجاد نقص در سد پوستی شود که مضر است. 

مواد وارد پوست می شود و می تواند منجر به مشکلات جدی پوستی شود که با استفاده از مرطوب کننده ها می توان این مشکلات را بهبود بخشید.

مرطوب کردن پوست نیز به طور کلی اولین قدم در مبارزه با پیری است که به حفظ ظاهر و خاصیت ارتجاعی پوست و تقویت سد آن در برابر عوامل مضر محیطی کمک می کند.

پلی ساکاریدها، روغن ها، ساپونین ها، فلاونوئیدها و پلی فنل ها عصاره های مرطوب کننده اصلی بودند. در گیاهان، گروه های قندی در ساختار اجزای محلول در آب مانند پلی ساکاریدها و گلیکوزیدها وجود دارد که خاصیت خوبی در جذب و نگهداری آب از طریق پیوند هیدروژنی دارند. ساختار هیدروکسیل فنلی موجود در فلاونوئیدها و پلی فنل ها نیز توانایی جذب و حفظ آب را از طریق پیوند هیدروژنی دارد. از طرف دیگر روغن های گیاهی با تشکیل لایه نازکی از روغن روی پوست، رطوبت را حفظ کرده و از خشکی پوست جلوگیری می کنند.

اکثر پلی ساکاریدهای گیاهی دارای خاصیت رطوبت سنجی و حفظ رطوبت هستند. پلی ساکاریدهای گیاهی به طور گسترده در لوازم آرایشی مختلف به عنوان مرطوب کننده استفاده می شود. توانایی مرطوب کنندگی پلی ساکاریدهای گیاهی عمدتاً تحت تأثیر ساختار، ترکیب و وزن مولکولی گلیکوزیلات های آن است. پلی ساکاریدهای بسیاری از عصاره های گیاهی آبرسانی پوست را بهبود می بخشد و از دست دادن آب را حتی در غلظت های کم نیز کاهش می دهد.

ساپونین ها به طور گسترده در گیاهان عالی توزیع می شوند و دارای تنوع ساختاری و عملکردی غنی هستند. بیشتر ساپونین ها ترکیبی از آگلیکوژن های آبگریز و گروه های قند آبدوست هستند، بنابراین ساپونین ها دارای درجه بالایی از میل ترکیبی آمفوتریک هستند و دارای خواص مرطوب کنندگی، کف کنندگی و امولسیون کنندگی هستند.

فلاونوئیدهای موجود در گیاهان نه تنها خاصیت رطوبت سنجی خاصی دارند، بلکه دارای فعالیت های بیولوژیکی متنوعی هستند. افزودن فلاونوئیدها به آرایش به بازیابی حالت ارتجاعی و درخشندگی پوست خشک و افتاده کمک می کند. علاوه بر مرطوب کنندگی، بسیاری از عصاره های گیاهی غنی از فلاونوئید دارای فعالیت های بیولوژیکی مانند آنتی اکسیدان، ضد پیری و ضد التهاب هستند.

پلی فنول ها نیز به طور گسترده در گیاهان یافت می شوند. ماده اصلی عصاره چای، پلی فنول های چای است که معمولاً پلی فنول های مرطوب کننده هستند. پلی فنول های چای نه تنها دارای عملکرد مرطوب کننده، ضد آفتاب، مهار تیروزیناز و ضد پیری هستند، بلکه باعث تمایز کراتینوسیت ها و تشکیل سد پوستی می شوند و باعث بهبود زخم می شوند. علاوه بر این، پلی فنول های چای همچنین می توانند رطوبت - مایع غنی بافت پوست را تغییر دهند و ویسکوزیته فضای بین سلولی را کاهش دهند. هنگامی که رطوبت نسبتاً کم است، پلی فنول های چای توانایی جذب رطوبت و توانایی حفظ آب بهتری دارند. هنگامی که در فرمولاسیون های آرایشی استفاده می شود، در شرایط نسبتا خشک بهتر عمل می کند.

پلی ساکاریدها، ساپونین ها، فلاونوئیدها و پلی فنل ها اجزای اصلی مرطوب کننده عصاره های گیاهی هستند. این مواد علاوه بر مرطوب کنندگی، اغلب دارای خواص آنتی اکسیدانی و ضد التهابی هستند. اگرچه عصاره های گیاهی به عنوان ترکیبات مرطوب کننده دارای مزایای زیادی هستند، اما هنوز مشکلاتی وجود دارد: اول اینکه به جز روغن نباتی، محتوای مواد مرطوب کننده در عصاره های گیاهی معمولاً زیاد نیست، بنابراین لازم است این ترکیبات مرطوب کننده تصفیه شوند تا رطوبت آنها بهبود یابد. اثر; ثانیاً، در اثرات جذبی عصاره های گیاهی، به ویژه پلی ساکاریدهای ماکرومولکولی، ساپونین های مبتنی بر پلی ساکارید و پلیمرهای پلی فنل تفاوت هایی وجود دارد، بنابراین لازم است روش ها یا فرم های دارویی متفاوتی برای حل مشکلات نفوذپذیری و فراهمی زیستی پوست اتخاذ شود. کاربرد عصاره های گیاهی در محصولات مرطوب کننده هنوز نیاز به بررسی و بهبود دارد.