زردچوبه گیاهی محبوب است که از ریشه گیاه زردچوبه به‌طور عمده در هند و آسیای جنوبی یافت می‌شود. زردچوبه دارای رنگ زرد قوی و طعم متمایزی است و می توان از آن به عنوان رنگ و ادویه در تهیه کاری استفاده کرد. همچنین گفته می شود زردچوبه و عصاره کورکومین خالص آن دارای خواص ضد التهابی و آنتی اکسیدانی هستند و می توان از آن در تحقیقات پزشکی برای درمان اختلالات گوارشی از جمله اسهال و بیماری های کبدی استفاده کرد.

کورکومین یک مولکول به شدت پلیوتروپیک است که بر بسیاری از مسیرهای سیگنالینگ تأثیر می گذارد. دارای خواص ضد التهابی، آنتی اکسیدانی، ضد میکروبی، کاهش دهنده قند خون، ترمیم زخم، شیمی درمانی، حساسیت شیمیایی و حساسیت پرتویی است.

رنگ زرد کورکومین در صنایع غذایی، نساجی و آرایشی و بهداشتی مورد استفاده قرار می گیرد و اغلب به عنوان افزودنی مواد غذایی استفاده می شود. به دلیل رنگ مشابه با تارتازین مصنوعی، جایگزینی طبیعی است. در حال حاضر برای رنگ آمیزی خردل، محصولات لبنی، شیرینی ها، سوپ ها، سس ها، آبغوره، ماهی و غلات استفاده می شود. با این حال، فقط برای غذاهای خاصی قابل استفاده است و برای مدت کوتاهی قابل نگهداری است.

زردچوبه ممکن است اولین ماده آرایشی شناخته شده باشد، زیرا به طور سنتی توسط زنان روی پوست استفاده می شد. گزارش شده است که باعث کاهش رشد موهای صورت، کاهش آکنه و بهبود رنگ پوست می شود. بسیاری از زنان در تامیل نادو هنوز هر روز قبل از حمام کردن از زردچوبه روی صورت خود استفاده می کنند. تتراهیدروکورکومین شکل هیدروژنه مایل به خاکستری کورکومین است و به صورت موضعی به عنوان آنتی اکسیدان پوست استفاده می شود. هنگامی که به مرطوب کننده ها اضافه می شود، از ترشیدگی لیپیدها جلوگیری می کند. کورکومین به عنوان یک آنتی اکسیدان، ضد التهاب و روشن کننده پوست، پتانسیل زیادی در لوازم آرایشی نشان می دهد. کورکومین می تواند کلاژناز، الاستاز و هیالورونیداز را در شرایط آزمایشگاهی مهار کند. گزارش شده است که ژل کورکومین با طولانی‌کردن زمان فتوتراپی، ظاهر بیماری‌های آسیب‌رسان پوستی مانند تغییرات رنگدانه، هلیوالاستین، پودوفیلوپاتی اکتینیک، هلیوفرمین و فوتوکراتوز را بهبود می‌بخشد. همچنین مشخص شده است که آپوپتوز را در سلول های دارای آسیب DNA ترویج می کند. کورکومین همچنین به عنوان یک رنگ موی سازگار با محیط زیست ارزیابی شده است. و ممکن است پتانسیل بالایی به عنوان اسانس در عطرها، لوازم آرایشی و صابون ها داشته باشد.

کورکومین پتانسیل درمان تحریک پوست و بیماری های رویشی را دارد. کورکومین مسیرهای کلیدی پسوریازیس را در مطالعات حیوانی و آزمایشگاهی مهار می کند. با این حال، یک مطالعه برچسب باز کوچک بر روی بیماران مبتلا به پسوریازیس متوسط ​​تا شدید نشان داد که کورکومین خوراکی احتمالاً به دلیل کاهش عرضه خوراکی آن، تأثیر کمتری دارد. آماده سازی ژل موضعی حاوی 1٪ کورکومین برای مهار فسفوریلاز کیناز و بهبود تمرکز پسوریازیس مزمن لکه دار شناخته شده است. علاوه بر این، با مهار فسفوریلاز کیناز و متعاقب آن مسیرهای سیگنالینگ التهابی، باعث بهبودی و جلوگیری از تشکیل اسکار در آسیب‌های حاد مانند سوختگی می‌شود.

مطالعات علمی نشان داده اند که کورکومین به دلیل خواص آنتی اکسیدانی اش، بهبود زخم را در موش ها تسریع می کند. باعث افزایش بافت گرانولاسیون، تشکیل عروق خونی جدید و افزایش سنتز اجزای ماتریکس خارج سلولی از جمله کلاژن می شود. کورکومین ممکن است نقش بالقوه ای در اسکلرودرمی داشته باشد زیرا منجر به آپوپتوز انتخابی فیبروبلاست های ریه تحت تأثیر این بیماری می شود. در همین حال، کورکومین ممکن است یک عامل ضد قارچی امیدوارکننده علیه کاندیدا باشد. بنابراین ممکن است اثرات ضد میکروبی، ضد انگلی و ضد ویروسی نیز داشته باشد.

قدمت استفاده از زردچوبه به هزاران سال قبل باز می گردد و ریشه زرد زردچوبه در حال حاضر عمیقاً در بسیاری از فرهنگ ها ریشه دارد. نیاز به افزایش آگاهی از کاربردهای سنتی، فواید، اثرات نامطلوب و تحقیقات بیشتر در مورد آماده‌سازی‌های زیستی بیشتر آن وجود دارد. در آینده این ادویه باستانی به تدریج وارد درمان پوست آینده خواهد شد.